بد اخلاقی های انتخاباتی و نتایج آن

0

%d8%aa%d8%b5%d9%88%db%8c%d8%b1%d8%b4%d8%a7%db%8c%d9%82

تنها ساعاتی به اتمام فرصت تبلیغات کاندیداهای دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده و ان شاالله انتخاباتی پرشور و سرنوشت ساز با حضور حماسی ملت آگاه  و بابصیرت ایران رقم خواهد خورد.

همه به یاد داریم که در جریان فتنه ۸۸ بزرگان جریان اصلاحات در توجیه رفتار هنجارشکنانه و تکمیل کننده پازل دشمن از سوی برخی از دوستان خود  و هوادارانشان اعلام می نمودند که دلیل این رفتارهای ناشایست و دشمن شادکن، همانا عدم رعیت ادب و نزاکت از سوی یکی از کاندیداهای آن دوره از انتخابات بوده است!
هر چند که روند حوادث تلخ سال  ۸۸ نشان داد که استناد به سخنان یک کاندیدا برای به آشوب کشیدن کشور و پایمال کردن حقوق عمومی مردم تنها یک بهانه بود اما به هر حال، سالهاست این سخن شنیده می شود که علت بروز حرمت شکنی ها و بی قانونی های ۸۸ عدم رعایت مصالح ملت و کشور در مناظرات آن سال بوده است.

این سخن اگر چه قابل قبول نبود اما به نوعی این انتظار را پدید آورد که در مناظرات و سخنرانی های تبلیغاتی نامزدهای دوازدهمین دوره ریاست جمهوری شاهد رفتارها و گفتارهای سنجیده و متین از سوی کاندیداها و هواداران آنان باشیم، انتظاری که خیلی زود رنگ باخت! آنجا که کاندیدای منتصب به این جریان، پرچمدار حرمت شکنی و توهین اهانت به سایر کاندیداها گردید.

حسن روحانی رئیس جمهور مستقر که بالاترین مقام اجرایی کشور در چهار سال گذشته بوده و بارها و بارها بر دستاوردهای بزرگ دولت خود اشاره نموده بجای ارائه گزارش از عملکرد دولت یازدهم و شفاف سازی مسائل و پرسش های مطرح در خصوص رانت خواری ها و مفاسد افتصادی و …. لب به تمسخر دیگر کاندیداها و تضعیف نهادهای حافظ حفظ و اقتدار کشور پرداخت و هزینه های زیادی برای کشور ایجاد نمود که در آینده به ابعاد آن خواهیم پرداخت.

این رفتار  «حسن روحانی» بقدری زننده و دور از انتظار بود که بسیاری از بزرگان و صاحب نظران از هر دو جناح، لب به نصیحت ایشان گشودند که خود را پایان یافته نداند و پل های پشت سر خود را خراب نکند!

اما وی تا آخرین ساعات تبلیغات تحت تاثیر مشورت های غلط و یا احساسی، نه تنها نسبت به نصیحت بزرگان بی توجه ماند بلکه مصالح کشور و شرایط خاص داخلی و بین المللی آن را نیز نادیده گرفته و از هر دری سخن گفت الا اشاره به عملکرد دولت خود!!

روحیه «تمامیت خواهی» و حذف رقیب به هر طریق ممکن که ناشی از حس «خود برتر بینی» است معمولا نزد اشخاصی که اخلاص را فراموش کرده و مقام و موقعیت سیاسی را فرصتی طلایی برای دستیابی به اهداف فردی و گروهی می پندارند به شکلی قوی تر و مخرب تر دیده می شود.

عطش قدرت طلبی نزد برخی ها بحدی ملموس شد که مقام معظم رهبری در دیدارهای اخیر خود نسبت به حفظ امنیت کشور هشدار داده و بر صیانت از آرای مردم تاکید چندباره نمودند.

متاسفانه بعضی ها نشان دادند که درصدد به دست آوردن قدرت به هرشکل ممکن می باشند و در این راه حتی به توجیه رفتارها و ابلاغیه های غیر قانونی پرداختند.

در روزهای گذشته شاهد بعضی از بداخلاقی های سیاسی و موضع گیری های تنش زا نسبت به برخی از نهادها و قوه قضاییه بودیم که دستاوردی جز تشویش اذهان عمومی و ایجاد نگرانی و بدگمانی نداشت.

برخی از سخنان و اقدامات، توهین آشکار به درک سیاسی و شعور ملت فهیم ایران بود که البته  با عکس العمل هایی نیز در جامعه مواجه گردید.

از دید قدرت طلبان، همه افراد جامعه موظفند به تایید و همراهی آنان هستند وگرنه باید از صحنه سیاسی کشور حذف شوند! تا آنان بتوانند به اهداف سیاس، اقتصادی، خود دست یابند.

این طرز تفکر و بیان آشکار آن، موجب برخی نگرانی ها شده  و بیم آن می رود که با تجدید دوره زمامداری این طرز تفکر، حاشیه ها بیش از پیش جای اصل را گرفته و چالش های بیهوده و وقت گیر به ملت ایران تحمیل شود.

گویی برای رهروان این طرز تفکر، دستیابی به قدرت و در اختیار گرفتن دوباره قوه مجریه از هر راه ممکن، یک روش از پیش طراحی شده است و هیچ نصیحت و منطقی نمی تواند عامل بازدارنده ای محسوب شود.

هدف آنان از رسیدن به قدرت، حفظ و افزایش منافع فردی و گروهی است و اگر رای مردم را در جهت اهداف خود ببینند به شدت بر طبل مردمسالاری و دمکراسی کوبیده و از آن برای منزوی کردن رقیب و حتی توجیه برخی اقدامات هنجارشکنانه خود استفاده می کنند اما چنانچه آرای اکثریت مردم برخلاف منافع و اهداف آنان باشد، رای مردم تزئینی قلمداد شده و با مطرح کردن بهانه های مختلف مانند تقلب، وقیحانه ترین پیشنهادات و سخیف ترین توهین ها را نسبت به مردم و برگزیدگانشان صورت می دهند.

اشخاص تمامیت خواه، چنان سخن می گویند که گویی بیش از همه می دانند و بهتر از همه می اندشند و ایده آل تر از دیگران عمل می نمایند! رسیدن به چنین دیدگاهی موجب برانگیخته شدن حس خود برتربینی می شود و افرادی که به این مرحله می رسند، شان و منزلتی برای دیگران قائل نیستند تا مواظب اظهارات خود در قبال آنان نیز باشند.

خودبرتربین ها، دیگر کاندیداها را به راحتی مورد تحقیر و توهین قرار می دهند! و چنین نگرشی بسیار خطرناک است هر چند که در نهایت، به سقوط خود آنان منجر خواهد شد.
شاید یکی از دلایل اقبال دور از انتظار مردم به کاندیدای رقیب، همین بداخلاقی هایی بوده که در چند روز گذشته به کرار از کاندیدای منتصب به این جریان مشاهده گردید و بعید نیست که این امر، نتیجه را در همان دور اول انتخابات بنفع کاندیدای رقیب تمام کند.

 

 عشرت شایق

نماینده ادوار مجلس و کارشناس مسائل سیاسی و اجتماعی

پاسخ دهید